Home Geschiedenis Virtueel bezoek Agenda/Rondleidingen Heemkundige kring Erfgoed Archief Contact

ABT LEONARDUS THYS (1752-1772)

Abt    Lenaerts    stierf    in    1752.    De    verkiezing    van    een    opvolger    greep    op    30 oktober   van   dat   jaar   plaats   onder   leiding   van   de   kanselier   van   Brabant   en   de abt   van   Gembloers.   De   voorkeur   van   de   monniken   ging   uit   naar   Leonardus Thys   uit   Westerlo.   Hij   was   geboren   in   1707   en   had   filosofie   gestudeerd   aan   de pedagogie     Het     Varken     (aan     het     huidige     Hogeschoolplein)     te     Leuven. Tweeëntwintig   jaar   oud   trad   hij   te   Vlierbeek   in.   De   Mechelse   aartsbisschop Thomas-Philippe   d'Alsace   (1714-1759),   geassisteerd   door   de   abten   van   Park en   van   Sint-Geertrui   te   Leuven,   kwam   de   installatie   en   wijding   van   de   nieuwe abt    verrichten.    Het    devies    van    Thys    luidde:    Candore    et    amore    ("Met oprechtheid en liefde"). Op   de   pastorie   van   Vlierbeek   hangt   nog   steeds   zijn   portret,   geschilderd   in 1763.    De    abt    zit    neer    in    een    zetel,    waarvan    de    rug    versierd    is    met    zijn wapenschild   en   devies.   Hij   draagt   het   benedictijner   habijt;   zijn   mijter   bevindt zich   op   een   tafel   naast   hem.   Naast   een   boek   ligt   hier   ook   een   plan   met   het opschrift:   Refugium   reaedif(icatum)   anno   1761.   Het   betreft   hier   een   verwijzing naar   de   herbouw   van   de   Vlierbeekse   refuge   te   Brussel,   waar   abt   Thijs   in   1772 zou   overlijden.Het   gaat   om   een   plan   van   de   refuge   die   de   abdij   te   Brussel   bezat en   die   Thys   had   laten   herbouwen.   Dit   gebeurde   gedeeltelijk   uit   zijn   persoonlijk bezit.   We   weten   inderdaad   dat   deze   overste   de   geldelijke   situatie   van   zijn   abdij met   eigen   bijdragen   heeft   willen   saneren.   Samen   met   nog   een   paar   andere schilderijen    op    de    pastorie,    is    dit    een    overblijfsel    van    een    imposante portrettengalerij   die   eertijds   in   Vlierbeek   aanwezig   was   en   bij   de   aanstelling   van een    nieuwe    abt    telkens    werd    aangevuld.    De    reeks    werd    echter,    op    deze schaarse overblijfselen na, bij de Franse Revolutie verspreid of vernietigd.  .
Martin van Meytens [Public domain], via Wikimedia Commons
Abdij van Vlierbeek
    De    onroerende    bezittingen    van    de    kloosters    waren    onttrokken    aan    de    normale    circulatie    via overerving,   verkoop   of   schenking,   en   dus   ook   aan   de   taksen   die   bij   zulke   gelegenheden   moesten worden   betaald.   Om   die   reden   werd   al   sinds   de   middeleeuwen   getracht   de   verwerving   van   zulke goederen    aan    strenge    voorwaarden    te    onderwerpen.    De    burgerlijke    overheid    eiste    immers    een amortisatie.   Keizerin   Maria-Theresia   gaf   een   definitieve   vorm   aan   deze   oude   wetgeving   door   het Amortisatiedecreet    van    1753.    Dit    betekende    dat    de    kloosters    hun    grondbezit    niet    meer    konden uitbreiden,   en   dat   bezittingen   die   nog   niet   geamortiseerd   waren,   moesten   worden   verkocht,   tenzij   de eigenaar   mits   betaling   amortisatie   kon   verkrijgen.   Abt   Thys   voerde   een   omvangrijke   briefwisseling met   de   overheid   om   aan   het   decreet   te   ontsnappen.   Hij   stelde   zelfs   een   dossier   samen   over   de moeilijkheden   die   de   abdij   de   laatste   twee   eeuwen   had   meegemaakt.   Zijn   pogingen   hadden   succes, want   voor   de   nog   verschuldigde   amortisaties   moest   slechts   een   zesde   van   het   vastgestelde   bedrag worden betaald. De som werd naderhand nogmaals met een derde verminderd. .  
Bij   het   begin   van   zijn   aanstelling   liet   Thys   een   lijst   opmaken   van   de   lasten   en   schulden   van   zijn convent.   Er   is   sprake   van   de   reparatie   der   daken   en   van   andere   herstellingen,   van   de   aankoop van   het   nodige   voedsel,   zoals   kalveren,   lammeren,   ossen   en   varkens;   de   bedragen   besteed   aan vis,    wijn    en    vooral    aan    boter    liepen    zeer    hoog    op.    Het    document    leert    tevens    dat    uit    de gemeenschappelijke   kas   om   de   drie   jaar   voor   elke   monnik   een   habijt   werd   betaald;   een   scapulier, singel,   schoenen   en   een   paar   kousen   kregen   ze   ieder   jaar.   Was,   olie,   vet,   kaarsen   en   specerijen vormden   samen   een   aanzienlijke   post.   Naast   tal   van   leveranciers   moesten   ook   het   personeel   en andere   ambachtslui   worden   vergoed.   De   lijst   vermeldt   volgende   personen:   kok,   onderkok   en keukenhulp,   smid,   kleermaker,   organist,   hovenier,   brouwer,   molenaar,   schrijnwerker,   koetsier, rademaker, bakker, ossen- en varkensknecht enz.
Pastorij Vlierbeek