VLIERBEEK EN KWINTEN METSYS

Abt     van     Langrode     of,     wat     wellicht     nog     eerder aannemelijk   is,   zijn   opvolger   Leonardus   Vrancx   bestelde bij    Kwinten    Metsys    (Leuven,    ca.    1466    -    Antwerpen, 1530)   een   schilderij,   waarschijnlijk   bestemd   voor   een der   altaren   in   de   kloosterkerk.   Het   paneel   vormt   nu   een der   pronkstukken   van   het   Leuvense   Stedelijk   Museum. Het stelt de Bewening van Christus voor. Het   uitgeteerde   lichaam   van   de   Zaligmaker   ligt   neer   op de    witlinnen    lijkwade.    Sint-Jan    bevindt    zich    aan    het hoofdeinde    en    laat    Zijn    Meester    rusten    tegen    zijn schoot,   terwijl   Hij   Hem   bij   de   schouders   ondersteunt   en half    opricht,    om    aldus    het    dode    lichaam    aan    de toeschouwer   te   tonen.   Bij   het   voeteinde   omvat   Jozef van    Arimathea    Christus‟    benen.    Ge-heel    achteraan buigt     Maria     zich     vol     treurnis     voorover.     Met     de rechterhand   wist   zij   haar   betraande   ogen   en   met   de linker   grijpt   ze   teder   de   magere   arm   van   haar   ontzielde Zoon.   De   schilder   gelukte   meesterlijk   in   de   weergave van    de    emoties    van    de    personages    bij    dit    tragische gebeuren.    De    woordenloze    dialoog    tussen    de    vier personages     groeit     uit     tot     een     gewijde     stilte.     De opkomende   duisternis   op   de   achtergrond   suggereert   dat Goede Vrijdag weldra voorbij is. Het   schilderij   werd   bij   de   Franse   Revolutie   openbaar verkocht.    Het    kwam    in    bezit    van    een    zekere    J.P. Heppens    die    het    in    1825    schonk    aan    de    kapel    van Onze-Lieve-Vrouw-ter-Koorts   in   de   Vlamingenstraat.   In 1870    werd    het    door    de    pastoor    verkocht    aan    de Leuvense   antiquair   A.   Vande   Put.   Wat   later   kocht   de Leuvense    stadsarchivaris    Edward    van    Even    het    aan. Via   zijn   erfgenaam   Victor   De   Munter   belandde   het   in 1938   in   het   Stedelijk   Museum.   Vervuild,   krom   gebogen en   sterk   beschadigd   werd   het   hier   onder   de   vorm   van losse   planken   pas   in   1963   op   de   zolder   herontdekt.   Een langdurige   restauratie   schonk   het   de   vroegere   luister terug.
Abdij van Vlierbeek
© Heemkundige Kring Vlierbeek        

VLIERBEEK EN KWINTEN METSYS

Abt   van   Langrode   of,   wat   wellicht nog    eerder    aannemelijk    is,    zijn opvolger        Leonardus        Vrancx bestelde      bij      Kwinten      Metsys (Leuven,    ca.    1466    -    Antwerpen, 1530)   een   schilderij,   waarschijnlijk   bestemd   voor   een der   altaren   in   de   kloosterkerk.   Het   paneel   vormt   nu   een der   pronkstukken   van   het   Leuvense   Stedelijk   Museum. Het stelt de Bewening van Christus voor. Het   uitgeteerde   lichaam   van   de   Zaligmaker   ligt   neer   op de    witlinnen    lijkwade.    Sint-Jan    bevindt    zich    aan    het hoofdeinde    en    laat    Zijn    Meester    rusten    tegen    zijn schoot,   terwijl   Hij   Hem   bij   de   schouders   ondersteunt   en half    opricht,    om    aldus    het    dode    lichaam    aan    de toeschouwer   te   tonen.   Bij   het   voeteinde   omvat   Jozef van    Arimathea    Christus‟    benen.    Ge-heel    achteraan buigt     Maria     zich     vol     treurnis     voorover.     Met     de rechterhand   wist   zij   haar   betraande   ogen   en   met   de linker   grijpt   ze   teder   de   magere   arm   van   haar   ontzielde Zoon.   De   schilder   gelukte   meesterlijk   in   de   weergave van   de   emoties   van   de   personages   bij   dit   tragische gebeuren.    De    woordenloze    dialoog    tussen    de    vier personages     groeit     uit     tot     een     gewijde     stilte.     De opkomende   duisternis   op   de   achtergrond   suggereert dat Goede Vrijdag weldra voorbij is. Het   schilderij   werd   bij   de   Franse   Revolutie   openbaar verkocht.    Het    kwam    in    bezit    van    een    zekere    J.P. Heppens   die   het   in   1825   schonk   aan   de   kapel   van Onze-Lieve-Vrouw-ter-Koorts   in   de   Vlamingenstraat.   In 1870    werd    het    door    de    pastoor    verkocht    aan    de Leuvense   antiquair   A.   Vande   Put.   Wat   later   kocht   de Leuvense   stadsarchivaris   Edward   van   Even   het   aan. Via   zijn   erfgenaam   Victor   De   Munter   belandde   het   in 1938   in   het   Stedelijk   Museum.   Vervuild,   krom   gebogen en   sterk   beschadigd   werd   het   hier   onder   de   vorm   van losse   planken   pas   in   1963   op   de   zolder   herontdekt. Een    langdurige    restauratie    schonk    het    de    vroegere luister terug.

Abdij van Vlierbeek